Sterk voor Jeugd Lange Bedde

Lange Bedde 1 wp

Het beeld is geplaatst in opdracht van het vroegere Juzt. Het symboliseert samen spelen, samen zijn maar ook de vrijheid waarin ieder kind eigenlijk zou moeten leven. Ieder kind heeft recht op een veilige en zorgeloze jeugd. Kinderen en jongeren moeten zich kunnen ontplooien en zo volwaardig mogelijk kunnen participeren in onze samenleving. Jonge (kleine) mensen worden gedragen (gesteund) door grote mensen (de essentie van het vroegere Juzt).

Naam: Sterk voor Jeugd
Omschrijving: figuratief beeld van 6 spelende kinderen
Kunstenaar: John Rijnen – RKD
Hoogte: ca. 4,5 meter
Jaar: begin 2011
Materiaal: cortenstaal
Locatie: hoek Lange Bedde 1 en Viveslaan N51 34.486 E4 47.683

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

La Rose di Rosa Tussen de Dijken

“Richard Di Rosa, die de bijnaam “Buddy” kreeg als verwijzing naar Buddy Holly, was een van de voornaamste figuren van de Franse beweging Figuration Libre, een opleving van de schilderkunst van de jaren 1980, een vrije schilderkunst waarin vaak geleend werd uit cartoons, rock en graffiti. Hij is het enige lid van de beweging die beeldhouwwerken maakte.
In het begin van zijn carrière mengde deze autodidact zijn specifieke visie met die van zijn broer, Hervé Di Rosa, maar hij creëerde al gauw zijn eigen wereld. De kleur, de ronde en eenvoudige vormen van zijn figuren geven blijk van een esthetische verwantschap met Joan Miró of Max Ernst.
De Afrikaanse cultuur, muziek en dieren (in het bijzonder zijn bekende kippen) vormden ook een grote inspiratiebron voor de kunstenaar.
De kunstenaar maakte het beeld ter gelegenheid van de tentoonstelling ‘Beeld en Land’ in 1987, waar het een seizoen lang een toepasselijke plek kreeg in het Rosarium in Winschoten.
Aanvankelijk stond ‘de Roos’ aan de Slingerweg 20.  Toen de gemeente hier een vuilstortplaats onderbracht is de bloem en verplaatst naar de ‘Tussen de Dijken’ waar het in de lokale moestuin staat. Hoe toepasselijk kan het zijn.

Omschrijving: groot stalen sculptuur van een roos met een gezicht in een bloempot
Kunstwerk: La Rose di Rosa
Kunstenaar: Richard di Rosa (Frankrijk) – RKD
Hoogte: ca. 6 meter
Jaar: 1989
Materiaal: plaatijzer (staal)
Techniek: gelast, geverfd
Locatie: Tussen de Dijken

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Abstract Monseigneur Hopmansstraat

Het 15-jarig bestaan van het NWITR (Nederlands Wetenschappelijk Instituut voor Toerisme en Recreatie) werd in 1981 op zeer speciale wijze luister bij gezet. De onthulling van de Wokkel – zoals het ook wel wordt genoemd – geschiedde door Phileas Fogg, die daarvoor met een touw in zijn hand en de schrik in zijn benen in de mand van langskomende heteluchtballon kroop. Met het touw trok hij het doek omhoog, waardoor de wokkel letterlijk onthuld werd. Het roestvrije stalen kunstwerk is gebaseerd op het lettervignet van het NWITR, het huidige NHTV. Het ministerie van CRM maakte de plastiek financieel mogelijk via de BKR-regeling, door een bijdrage van 120.000 gulden.
Nico Rolsma volgde na de UTS en de HTS een opleiding aan de Academie St. Joost in Breda. Hij heeft zich gespecialiseerd in het werken met metaal, vooral in staal.
In 2019 is de dependance van de NHTV aan de Sibeliuslaan 13 verhuisd naar het voormalige Mater Dei klooster dat naast NHTV school aan de Monseigneur Hopmansstraat 1 ligt. Het beeld is toen ook verhuisd en staat nu tussen de oude NHTV en nieuwe NHTV aan de Monseigneur Hopmansstraat. De nieuwe campus van NHTV Breda  heet vanaf 1 september 2019 Breda University of Applied Sciences.

Omschrijving: abstract beeld
Kunstenaar: Nico Rolsma – RKD
Afmeting (hxbxd): 180x700x125 cm
Eigendom: NHTV
Kosten: 120.000 gulden
Jaar: 1978
Materiaal: RVS
Locatie:
– NHTV (achterzijde), Sibeliuslaan 13 tot 2019
– Monseigneur Hopmansstraat 1 van 2019

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Balspelers Valkeniersplein

Kunstenaar Pieter de Monchy kreeg grote bekendheid door zijn portretten en koppen in brons. Op het Valkeniersplein wordt een andere specialiteit van hem zichtbaar. Hij liet zich bij het maken van beelden vaak inspireren door sporten. Hij maakte zo een keeper, een schaatsenrijder, een gewichtheffer, een bowler, een golfer, een ijshockeyer en judoka’s.

Naam: Balspelers
Omschrijving: Beeld van drie balspelers, gesigneerd “de Monchy ’69”, zonder opschriften.
Kunstenaar: Pieter de Monchy – RKD
Kosten: 42.500 gulden
Hoogte: 2,5 meter
Jaar: 20 maart 1970
Materiaal: brons
Gesigneerd: “de Monchy ’69”
Locatie: Valkeniersplein

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Daedalus en Icarus Monseigneur de Vetstraat

Monseigneur de Vetstraat 2 a (1024x1001)

In 1964 werd het kunstwerk tentoongesteld in Brussel als onderdeel van twaalf beeldhouders uit Nederland. Een Bredase delegatie slaagde er in het beeld te kopen. De eerste standplaats was op de binnenplaats van het politiebureau aan de Markendaalseweg, maar het bleek dat de bezoekers daar niet zo kunstgericht kwamen kijken. In 1968 werd het verplaatst naar de huidige locatie.
Daedalus zoon van Eupalamus en Alcippe, is een figuur uit de Griekse mythologie. Hij was in Athene een hoog gewaardeerde architect en tevens een uitvinder. Hij werd gezien als de grootste van zijn tijd. Eén van zijn leerlingen, zowaar zijn eigen neef, was echter in staat hem te overtreffen. Uit jaloezie bracht Daedalus hem om het leven. Hij ontvluchtte hierop, samen met zijn jonge zoon Icarus, de stad Athene en trok naar Kreta en kwam daar in dienst van koning Minos.
Koning Minos, in zijn ijdel bestaan, bestond het de goden te verontwaardigen. Deze straften hem door zijn vrouw, koningin Pasiphaë met zinsverbijstering te slaan. In verliefde waanzin wenste ze gemeenschap met een stier te beleven. Daedalus was verantwoordelijk voor de houten namaakkoe die gemeenschap van de koningin met een stier mogelijk maakte. Hij kreeg eveneens van de koning de opdracht om het Labyrint van Knossos te ontwerpen, waar de Minotaurus (het monsterlijke resultaat van die paring) gevangen werd gehouden.
Het verhaal van Daedalus en zijn zoon Icarus, die hij bij Naucrate had verwekt, wordt onder meer beschreven in de Metamorphosen van Ovidius.
Na de bouw van het Labyrinth kwamen hij en Icarus vast te zitten op Kreta vermits Minos hen niet wilde laten vertrekken, omdat hij het geheim van het Labyrint van Knossos kende. Omdat Kreta een eiland is en de havens bewaakt werden, was ontsnappen zo goed als onmogelijk.
Daedalus bouwde echter twee paar enorme vogelvleugels van veren die hij met bijenwas aan houten geraamtes bevestigde. Samen met zijn onbezonnen zoon Icarus waagde hij de oversteek van Kreta naar Athene over de Egeïsche Zee. Hij gaf zijn zoon de raad niet te hoog te vliegen, niet te dicht bij de zon, maar ook niet te laag, omwille van het water dat de veren nat zou maken.
De roekeloze jongeling echter sloeg zijn raad in de wind en vloog hoger en hoger. Daardoor ging de bijenwas smelten en vielen de vleugels uiteen. Hij stortte in zee. Daedalus zag zijn zoon verzwolgen worden door de golven.
Vandaar dat dit gedeelte van de Egeïsche zee de Ikarische Zee wordt genoemd.

Naam: Daedalus en Icarus
Omschrijving: figuratief beeld
Kunstenaar: Carel Kneulman – RKD
Kosten: 11.000 gulden
Afmeting (hxb): 210 x 250 cm
Jaar: 1964
Materiaal: brons
Opschrift: Pedalus en Icarus Carel Kneulman
Locatie: t.o. Monseigneur de Vetstraat 2

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Engel Watertoren Speelhuislaan

Speelhuislaan 158 b1 wp

Speelhuislaan 158 b2 wp

Speelhuislaan 158 b3 wp

Dit beeld bevindt zich aan de buitenzijde van de watertoren welke in 1935 is opgeleverd. De tijd dat deze toren werd getekend en gebouwd, was soberheid troef. Ook was het crisistijd. De toren moest een industrieel bouwwerk worden, zonder al te veel poespas. De stadsbouwmeester Ir. P. Hornix was verantwoordelijk voor een karakteristieke vormgeving die aansloot bij de door hem ontworpen nieuwe woonwijk Belcrum. De stijl waarin de toren is ‘Amsterdamse School’. De schil is met handgevormde roodbruine baksteen opgetrokken. Deze constructie was voor deze tijd zeer modern. Het gebouw werd met ornamenten versierd.
Aan de linkerzijde valt te lezen: “IN HET JAAR MCMXXXV TOEN BURGEMEESTER VAN BREDA WAS Mr. Dr. W.G.A. VAN SONSBEECK EN Ir. W.K.M. DE KAT DIRECTEUR DER GEMEENTE-BEDRIJVEN WERD DEZE TOREN GEBOUWD DOOR DEN STADSBOUWMEESTER P.A.H. HORNIX”
Op de voorzijde bevindt zich een engel.
Op de rechterzijde zijn diverse figuren afgebeeld die allen met water te maken hebben zoals een waterval, een waterpomp en een waterdrager.

Omschrijving: 3D beeld met tekst, engel en figuren
Kunstenaar: Gerard van Aalst – RKD
Hoogte: 1 meter
Inscriptie: zie hieronder
Jaar: 1935
Materiaal: steen
Locatie: Speelhuislaan 158 N51 36.024 E4 46.152

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Kleine Cuyp Haagdijk 135

Haagdijk 135 a wp

Het pand heet al sinds 1720 De Cleyne Kuyp.
In de waskuip zit een ruim bemeten man. De kunstenares gebruikte RVS stangen om het bord op te hangen die de waterstralen van de douche moeten voorstellen.

Naam: Kleine Cuyp
Omschrijving: uithangbord van wastobbe met man
Kunstenaar: Klaartje Scheer en Eloi Koreman
Afm.: 75 x 120 cm
Materiaal: corten staal en verzinkt staal voor de steun
Locatie: Haagdijk 135 N51 35.233 E4 46.106

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Generaal van Ham Ginnekenstraat 134

Ginnekenstraat 134 b (824x1024)

Petrus Paulus Hermans van Ham werd geboren als schoenmakerszoon in Breda op 19 februari 1839. Hij werd in 1894 tot generaal-majoor bevorderd in het Oost-Indische leger. Hij sneuvelde op 25 augustus 1894, toen hij bij een expeditie op Lombok met meer dan 100 van zijn manschappen in een hinderlaag liep. Breda bracht kort daarna hulde aan deze oud-stadgenoot in Schouwburg Concordia. Drie jaar later op 19 juni 1897 eerde men hem met een borstbeeld, gemaakt door Anton Wirtz. Het beeld werd geplaatst aan het huis dat staat op de plaats waar hij werd geboren. Het bronzen beeld staat in een neoclassicistische nis, bekroond met een tempel fronton en klassieke versieringen. Op de onderlijst staan de jaartallen 1839 en 1894 en het wapen van Breda. Bij de restauratie van de buitengevel in 1999-2000 is het beeld korte tijd verwijderd geweest om ook de nis te kunnen herstellen en het beeld te beschermen.
In Breda zijn meer afbeeldingen van hoge militaire officieren te vinden zoals: D. Chassé in de Duivelsbruglaan, J.P. Delprat in de Delpratsingel en H.G. Seelig in de Mauritsstraat.

Omschrijving: borstbeeld van Generaal P. van Ham
Kunstenaar: Anton Wirtz – RKD
Hoogte: 1 meter
Jaar: 19-6-1897
Materiaal: brons
Onderschrift: P.v.HAM
Locatie: Ginnekenstraat 134

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Jan Ingenhousz Stedelijk Museum Breda


Jan Ingenhousz is een van meest bekende Bredanaars wereldwijd. Hij was arts en natuuronderzoeker (fysioloog en plantkundige) en is vooral bekend vanwege de inenting tegen de pokken en zijn onderzoek naar de fotosynthese. Hij bracht de helft van zijn leven door in Engeland en Oostenrijk.
Ingenhousz is de naam van een patriciërsfamilie uit Venlo. Via Tuil en Zaltbommel kwam de familie Ingenhousz in het achttiende-eeuwse Breda terecht waar verschillende leden een belangrijke maatschappelijke rol zijn gaan spelen. Gedurende de tweede helft van de achttiende- en negentiende eeuw kozen veel telgen het beroep van apotheker of arts.
Jan Ingenhousz is geboren in Breda op 8 december 1730. De familie Ingenhousz was woonachtig op het adres Eindstraat 3. Het huidige pand is niet meer het pand uit de tijd dat Ingenhousz hier geboren werd maar dateert uit 1869.
Eindstraat 3 is een breed pand dat samengetrokken is uit drie smalle pandjes, wat opvalt als je het met de buurpanden vergelijkt. Het middelste pand was het huis de Kleerbezem. Dit was eigendom van Ludovicus Ingenhousz, de grootvader van Jan Ingenhousz. In dit huis moet Jan Ingenhousz dus geboren zijn. In 1761 werden de Trektang (het linkse pand) en de Kleerbezem samengevoegd tot één huis. In 1768 kocht de heer Ludovicus Ingenhousz, burger en apotheker, het meest rechtse pand er ook bij.
Jan Ingenhousz werd rooms-katholiek gedoopt in de schuilkerk aan de Tolbrugstraat in Breda op 8 december 1730. Zijn ouders waren Arnoldus Ingenhousz en Maria Beckers.
Zijn vader was apotheker in Breda en had toen regelmatig contact met John Pringle, een legerarts van de Britse troepen die in de stad gelegerd waren. Jan Ingenhousz bewonderde de arts en ging zelf geneeskunde studeren aan de Universiteit van Leuven tot 1753 en daarna aan de Universiteit van Leiden, waar hij les kreeg van Pieter van Musschenbroeck en Hiëronymus David Gaubius. Hij bezocht ook nog de universiteiten van Parijs en Edinburgh, voordat hij zich in 1755 als dokter vestigde. Na de dood van zijn vader in juli 1764 ging hij in 1765 op uitnodiging van de Britse arts John Pringle naar Engeland.
In 1765 woedde in Engeland een pokkenepidemie. Pringle en Ingenhousz entten patiënten (onder anderen de familie van koning George III) preventief in met pus van pokken. Later werd deze methode verbeterd door de uitvinding van de vaccinatie, waarbij het koepokkenvirus als entstof diende. Daarna entte hij de kinderen van keizerin Maria Theresia in Wenen in, waarna hij van 1768 tot 1779 als lijfarts aan haar hof verbonden was.
Nu hij over tijd en geld beschikte, begon hij zelfstandig te experimenteren. In 1769 werd hij lid van de Royal Society of London for the Improvement of Natural Knowledge. Hij verrichtte onderzoek naar elektriciteit en magnetisme. Hij correspondeerde onder andere met Benjamin Franklin. In 1779 werd hij lid van de Royal Society of London. In datzelfde jaar toonde hij aan dat licht nodig was voor de fotosynthese in planten en dat deze op hun beurt steeds weer nieuwe lucht produceerden om in te kunnen ademen. Fotosynthese is een proces waarin lichtenergie wordt gebruikt om koolstofdioxide om te zetten in glucose. Het blad is de voornaamste locatie van fotosynthese in een plant.
John Ingen Housz, zoals hij in Engeland genoemd werd, overleed op het landgoed Bowood House bij Calne in Engeland op 7 september 1799. Hij werd begraven op het kerkhof van Saint Mary the Virgin in Calne. In de kerk werd op 18 november 1956 een gedenksteen onthuld. (Dit soort gedenkstenen komt in Engelse kerken vaak voor. In Nederland is het een uitzondering). In Church Street in Calne is een plaquette aangebracht dit die Ingen Housz memoreert.
De stad Breda was al vroeg trots op zijn beroemde zoon. Ingenhousz was internationaal bekend en van die bekendheid kon Breda mee profiteren. De familie Ingenhousz bekleedde een belangrijke functie in de stad en de familie probeerde natuurlijk ook het belangrijke familielid onder de aandacht te brengen. Ingenhousz is echter nooit een beeldmerk van Breda geworden.
In Parijs, Brussel en Antwerpen treffen we vaak negentiende-eeuwse monumentale pleinen aan met op het middelpunt een bronzen standbeeld van een beroemd persoon. Het plein is dan tevens naar die persoon genoemd. Deze pleinen werden om stedenbouwkundige redenen aangelegd als monumentaal middelpunt van een nieuwe wijk.
Op 28 november 1908 werd door de gemeenteraad van Breda de naam Dr. Jan IngenHouszplein vastgesteld. Het officiële voorstel werd uiteraard gedaan door het college van Burgemeester en Wethouders, maar het idee werd geleverd door gemeentearchivaris Corstens. De naam Dr. Jan IngenHouszplein was volgens burgemeester van Lanschot met opzet gekozen naar den bekenden lijfarts en ter onderscheiding van andere personen tot dat geslacht behorende. Op dat moment hadden twee leden van de familie Ingenhousz zitting in de gemeenteraad, namelijk mr. W. Ingenhousz en J.M. (Jan) Ingenhousz.
De naam van dit geslacht wordt op heel veel verschillende manieren gespeld, namelijk Ingenhousz, Ingen Housz, Ingen-Housz of zelfs IngenHousz. Jan Ingenhousz spelt zelf zijn naam op zijn gedrukte werken als J. Ingen-Housz. De juiste spelling van de naam Dr. Jan IngenHouszplein is, volgens de notulen van de Bredase gemeenteraad van 28 november 1908, Dr. met hoofdletter, Jan voluit, IngenHousz aan elkaar vast en de H een hoofdletter, midden in het woord. Google Maps hanteert echter Doctor Jan Ingen Houszplein. Een beeld van Jan IngenHousz is uiteindelijk nooit op het plein aangebracht. Dit beeld uit 1852 bevond zich jarenlang in het archief van het Breda’s Museum.
Op het boek is de tekst ‘POKKON 1779’ weergegeven. Ter bescherming is het beeld opgesteld in een glazen kast waardoor de foto wat weerspiegelt. 

Omschrijving: beeld van Jan Ingenhousz
Kunstenaar: AvS
Hoogte: ca. 70 cm
Inscriptie in sokkel (R/A/L/V): doctor van den / keizer van / Oostenrijk in 1779 / Ingenhousz Breda 1730
Jaar: 1852
Materiaal: terracotta

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Totempaal Emerparklaan

Emerparklaan 1024

De kunstwerk is geplaatst in de middenberm van de Emerparklaan. Volgens de kunstenaar heeft het kunstwerk eigenlijk geen naam. Iedereen kan naar zijn goeddunken er een naam aangeven. Al snel spraken de mensen van Totempaal, wellicht vooral in relatie met het nabijgelegen appartementencomplex dat de bijnaam de ‘Aperots’ draagt.
Het ontwerp is vervaardigd in het kader van de BKR, Beeldende Kunstenaars Regeling. 42 stuks stalen vlakken in ruitvorm zijn symmetrisch aan elkaar gelast. Bij beschouwing vanuit steeds een andere hoek, doet zich steeds een ander aanblik voor.
De Sliedrechtse firma Batenburg nam de uitvoering voor haar rekening.

(Bij)naam: Totempaal
Omschrijving: zuil met 42 vlakken
Kunstenaar: Ton Schouten – RKD
Hoogte: ca. 5 meter
Materiaal: cortenstaal
Locatie: Emerparklaan ter hoogte van Hondsdonk N51 36.240 E4 44.824

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen