Brabantpark

Fotografie Victor Willemse
Camera Nikon D5100
Laatste update van deze pagina 8-12-2017
Weet u meer ? Zie hier het contactadres.

Brabantpark is het gebied tussen het spoor, Nieuw Kadijk (oost), Tilburgseweg, Heerbaan (zuid), Claudius Prinsenlaan, Wilhelminasingel, Teteringenstraat en de Doorboslaan.

Beverweg 1024

Omschrijving: abstract sculptuur aan gevel
Hoogte: 3,65 meter
Jaar: tot december 2013
Materiaal: brons
Locatie: NHTV-school, Beverweg N51 35.358 E4 47.858

Het verhaal:
Deze sculptuur bevond zich op de gevel van de sportzaal (gebouw V) van de NHTV-school aan de Beverweg zijde. Met de sloop van de sportzaal is dit kunstwerk verwijderd. Bij de redactie is niet bekend waar het is gebleven. Verdere gegevens zijn niet bekend.

Bijster b wp

Naam: Toernooivechter
Omschrijving: ridder te paard
Kunstenaar: Eric Claus – RKD
Kosten: 15.000 gulden
Hoogte:
Jaar: 1967
Materiaal: brons
Locatie: Sportcentrum de Scharen / Breda Bijster N51 35.077 E4 48.171

Het verhaal:
Geplaatst ter gelegenheid van de opening van het sportcentrum. Het sportcentrum uit 1966 stond jaren op de nominatie om afgebroken te worden, omdat het qua voorzieningen en sport-maatvoeringen niet meer up-to-date heette te zijn. Uitstel van de nieuwbouw vanwege gebrek aan geld bij de gemeente was in feite de redding van het gebouw, aangezien ondertussen de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed in Amersfoort de architectonische en constructieve waarde van het gebouw onderkende en op de nieuwe lijst plaatste. In 2012 kreeg het gebouw een opknapbeurt, maar door de nieuwe status van rijksmonument is het gebouw beschermd en zal het conform het oorspronkelijke ontwerp moeten worden onderhouden. Later werd het complex ook wel De Scharen genoemd, vanwege de plaatsing van een kwadrant van vier grote scharen.

Brabantlaan 3 a wp

Omschrijving: 49 gevelpanelen met tekeningen
Afmeting: 56×56 cm per paneel
Materiaal:
Locatie: Mytylschool de Schalm, Brabantlaan 3, zijde Wilhelminasingel N51 35.320 E4 47.292

Het verhaal:
49 tekeningen van kinderen als decoratie aan de gevel van de Mytylschool de Schalm.

Brabantplein 33 wp

Naam: Oudewijvenknoop / Granny’s Knot / Tors
Omschrijving: abstract beeld van gevlochten touw
Kunstenaar: Shinkichi TajiriRKD
Kosten: 20.000 gulden
Hoogte:
Jaar: 1971
Materiaal: brons
Locatie: Brabantplein 33

Het verhaal:
Aanvankelijk werkte kunstenaar Tajiri veel met schroot, later met een zelfontwikkeld gietsysteem ook in brons. In de jaren zestig experimenteerde hij met kope, staal, aluminium en perspex. In 1967 liet hij metaal los om zich met behulp van polyester in allerlei knopen en knoopachtige vormen te verdiepen.

Claudius Prinsenlaan d wp

Naam: Scharenproject
Omschrijving: sculptuur van 4 scharen en verlichte pijlen
Kunstenaar: Theo Besemer – RKD
Afmeting schaar (bxh):
Afmeting objecten:
Jaar: 1974
Materiaal: kunststof
Locatie: Claudius Prinsenlaan nabij Bijster N51 35.000 E4 48.214

Het verhaal:
“Planologische contra-expertise bij het juiste gebruik van een huishoudartikel” was de officiële titel van het kunstwerk. Het kunstwerk was eigenlijk bedoeld voor een plek in de boomgaard op de hoek van de Nieuwe Kadijk en de Doornboslaan. In ieder geval had dan de boomgaard gered kunnen worden. Bovendien was er link tussen een oud deel van de stad en een koude kunstmatige nieuwbouwwijk. Het was bestemd voor de bewoners in de directe omgeving, niet voor de toevallige voorbijganger. Een vorm van kritiek op de maatschappij en de planologie in het bijzonder. De scharen doorknippen het blok dat gevormd wordt door palen en pijlen. Dimensionale mogelijkheden uit het oog verliezen, knippen in een richting is dodelijk.
De beoogde plek bleek in 1970 uiteindelijk bestemd voor een school. De boomgaard moest toch weg en de school kwam er. De kunstenaar kon zelf op zoek naar een nieuwe locatie. Deze nieuwe plek voor het gemeentelijk sportcentrum aan de Claudius Prinsenlaan met de onduidelijkheid over de betekenis en symboliek leverde een langdurige discussie op. In 1974 konden de scharen eindelijk geplaatst worden en al snel functioneerde de verspringende verlichting van de pijlen niet meer.
Bron Beelden uit Breda.

Claudius Prinsenlaan a wp

Naam: in de kiem gesmoord / De Kiem
Omschrijving: abstract sculptuur
Kunstenaar: Niels Lous – RKD
Kosten: 48.000 gulden
Afmeting (bxh): 225x200cm
Jaar: 1976
Materiaal: polyester
Locatie: Claudius Prinsenlaan nabij Wilhelminasingel N51 35.214 E4 47.322

Het verhaal:
Het kunstwerk is gemaakt in 1972. Het resultaat van zo’n 1,5 jaar bezig zijn met ontwerpen, modelleren in gips, mallen maken en afwerken in polyester. Het kunstwerk werd niet geaccepteerd in het kader van de BKR, vanwege de hoge prijs. Na langdurig onderhandelen bleef het onverkoopbaar. In 1974 exposeerde Lous zijn ‘Kiem’ in de tuinen van Bouvigne en aansluitend op een expositie in Brussel. In het voorjaar van 1976 besloot de gemeente Breda tot aankoop. Opmerkelijk detail daarbij is dat de prijs aanmerkelijk hoger was dan de aanvankelijk afgewezen prijs.
De uitspraak van Vincent van Gogh: “Ik wou dat ik zo veel liefde had als een graankorrel”, lag ten grondslag aan het ontwerp, dat kiemkracht symboliseert. Een kiem als nieuw begin, een zaadje dat openspringt. Lous hoopte dat het mensen zou leren om met liefde naar kunst te kijken. Daarin slaagde hij in ieder geval niet bij iedereen. Het beeld werd enkele malen besmeurd en telkens weer schoongemaakt. Rond de jaarwisseling van 1994-1995 werd Breda geconfronteerd met een lege sokkel. Het beeld was van zijn voetstuk gerukt en in de singel gedumpt. Bij de berging scheurde de polyester vorm doormidden en met een roemloos einde op gemeentewerf leek beeld verloren te zijn. Na veel touwtrekken en bijna 3 jaar later kreeg Lous toch opdracht tot restauratie. In het voorjaar van 1998 werd het beeld zoals de krant meldde met stille trom op de oude plek teruggezet.
Niels Lous is een kunstenaar uit Breda en volgde de Academie beeldende kunst St. Joost te Breda. Andere beelden van de kunstenaar in Breda zijn: Evolutie, Zig zag of Vice Versa in de Merkxtuin.
Bron Beelden uit Breda.

Heerbaan 100 a wp
Heerbaan 100 b wp

Naam: Pandora
Omschrijving: beeld van naakte man en vrouw (Epimetheus en Pandora)
Kunstenaar: Rien Derks – RKD
Kosten: meer dan 300.000 gulden
Hoogte mensfiguren: x meter
Hoogte zuil: 8 meter
Jaar: 1984
Materiaal: brons
Locatie: MEE, Heerbaan 100

Het verhaal:
Pandora is gemaakt in opdracht van de Nederlandse Bank, voor het toenmalige nieuwe kantoor. Tegenwoordige is MEE gehuisvest in het kantoor. De kunstenaar heeft bijna 5 jaar aan het kunstwerk gewerkt. Zijn derde ontwerp mocht worden uitgevoerd. Het is een van de grootste beelden dat ooit in de techniek cire perdue (verloren was) is gegoten. Het kunstwerk bestaat uit 3 afzonderlijke delen. Het heeft het maximum van de 1,5 procent regeling 300.000 gulden ruim overschreden.
Het ontwerp is gebaseerd op een Griekse mythe waar Zeus aan Epimetheus en Pandora een pithos (vat) schonk, waarin alle ongelukken zaten opgesloten. Als het vat gesloten bleef, konden die niemand treffen. Pandora kon haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en opende het vat. Toen kwamen daar alle rampen, ziekten en zorgen uit tevoorschijn en verspreidden zich over de aarde: aan het kommerloze bestaan van de mensen was een einde gekomen. Pandora wilde nog gauw het deksel dichtklappen, maar alleen de hoop zat nog in het vat toen het weer gesloten werd. Vandaar dat onder de hevigste rampen die de mensen op aarde teisteren, de hoop nog alleen resteert. Volgens een andere, pessimistische versie is de hoop echter het enige wat de mensen onthouden blijft. Een derde interpretatie impliceert dat de hoop zelf ook een vergiftigd geschenk is. Hoop op iets anders is immers non-acceptatie van wat zich hier en nu manifesteert.
In het vat, de hoge zuil naast de 2 mensenfiguren, zijn lichaamsvormen zichtbaar, sporen van de achtergebleven ongrijpbare hoop. De man en de vrouw zijn tekens van de aarzeling als voorwaarde voor iedere ontwikkeling. De kunstenaar heeft geprobeerd de spanning tussen onzekerheid van de hoop en het rustgevende vertrouwen gestalte te geven.
Het volledige verhaal van Pandora is te lezen op Wikipedia.

Hooghout 130 wp

Omschrijving: tegelmozaïek met reetjes
Hoogte: 1 meter
Breedte: 2,15 meter
Materiaal: keramiek
Locatie: nabij rotonde Hooghout 130

Het verhaal:
Deze gevel is versierd met weide met diverse reetjes. Wie goed kijkt ziet 3 reetjes.
Er is geen info bekend over dit tegelmozaïek bij de redactie.

Koolwijkpark a wp

Naam: Paard met ruiter
Omschrijving: beeld van paard met meisje
Kunstenaar: Kees Vet – RKD
Hoogte:
Jaar: 1979
Materiaal: staal
Locatie: van Koolwijkpark N51 35.261 E4 47.535

Het verhaal:
Het beeld werd door de directie van de Bondsspaarbank aangeboden aan de gemeente Breda ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van de bank.
Het beeld stond aanvankelijk in het Valkenberg park. De kunstenaar vond bij nader inzien dat de sokkel van het beeldje wel iets eenvoudiger had mogen zijn en dat een kunstwerk gediend is bij met een plek waar het publiek niet gehaast of gedachteloos passeert. Hij onderschreef enkele jaren later de uitleg dat het agressieve, met staalplaten beklede paard, dat een naakte schreeuwend meisje meevoert, gedachten oproept aan de technische maatschappij die de kleine mens in zijn greep houdt. Hij vond daarnaast ook dat zijn uitleg er niet zoveel toe deed. Zijn schepping sprak voor zichzelf: “Elke manier om beeldende kunst te bekijken is goed en zoals je zelf kijkt is het beste”.
Bij de grote renovatie van Valkenberg park in 1995 is het beeld verwijderd. Begin 2001 kreeg het een nieuwe plaats in het Koolwijkpark.
Vlak buiten de Singelgracht ligt het Van Koolwijkpark als een onbekend pareltje in het groen, enigszins verscholen tussen villa’s met grote tuinen ligt hier de zogenaamde Engelse Tuin. Het park ligt tussen de Brabantlaan en de Hertog Hendriklaan. We zien een vijver, omgeven door een terras en pergola’s, meer passend bij een paleis of een groot gebouw dan als element van een villapark.

Koolwijkpark d wp

Naam: De waterspuwer / Jongetje met Dolfijn
Omschrijving: waterspuwer
Kunstenaar: Lucas van der Meer – RKD
Afmeting: 70h x 55b 30d cm
Jaar: 1932
Materiaal: natuursteen
Locatie: van Koolwijkpark bij de Vijver N51 35.261 E4 47.535

Het verhaal:
Vlak buiten de Singelgracht ligt het Van Koolwijkpark als een onbekend pareltje in het groen, enigszins verscholen tussen villa’s met grote tuinen ligt hier de zogenaamde Engelse Tuin. Het park ligt tussen de Brabantlaan en de Hertog Hendriklaan. We zien een vijver, omgeven door een terras en pergola’s, meer passend bij een paleis of een groot gebouw dan als element van een villapark.
Lucas van der Meer is ook de restaurateur van de Grote Kerk en maker van de Verleiding. De kunstenaar maakte de waterspuwer in opdracht van de directeur van gemeentebeplantingen. Van der Meer nam het zoontje van zijn collega Dio Rovers als model. Een van de kinderen houdt het dier in bedwang, terwijl de ander de bek openhoudt. De kinderen staan voor onschuld. De volksnaam voor dit beeldje ‘jongetje met dolfijn’ doet geen recht aan de afbeelding. De figuur die het water spuwt is zeker geen dolfijn. Het heeft geen kenmerkende spitse snuit en platte staartvin, maar doet het meest denken aan een zeeleeuw met haren onder de neus en twee achterpoten. Bij een restauratiepoging in 1998 is het beeld schoongemaakt en zwaar beschadigd door de gebruikte reinigingsmethode. Later is de graffiti nogmaals verwijderd en de steen wit geschilderd. Veel van de detaillering is zo uiteindelijk vrijwel verdwenen.


Mgr. Hopmansstraat 1 NHTV wp

Naam: Dinosaurus ei
Omschrijving: figuratief sculptuur van dinosaurus ei
Kunstenaar: Alex VermeulenRKD
Lengte: ca. 30 meter
Jaar: januari 1995
Materiaal: messing, RVS en polyester
Locatie: NHTV, Monseigneur Hopmansstraat 1

Het verhaal:
De sculptuur werd geplaatst kort voor de opening van de NHTV in januari 1995. De school werd geopend door minister Jorritsma van Verkeer en Waterstaat, hoofddirecteur Nouwen van de ANWB en burgemeester Nijpels van Breda.
De sculptuur begint met een kleine trechter (onderste foto) aan de Monseigneur Hopmansstraat zijde. Deze trechter is verbonden met een lange kronkelende buis die dwars door de ontvangsthal loopt en vervolgens weer aan de binnenplaats zijde het gebouw verlaat en eindigt in een grote trechter. Onder deze trechter komt een ei naar buiten. (bovenste foto)
De verbinding van buiten – binnen – buiten moet de transparantie van het gebouw versterken en probeert de belangrijkste vakgebieden van de school, communicatie en mobiliteit te verzinnebeelden.

Monseigneur de Vetstraat 2 a (1024x1001)

Naam: Daedalus en Icarus
Omschrijving: abstract beeld
Kunstenaar: Carel KneulmanRKD
Kosten: 11.000 gulden
Afmeting (hxb): 210 x 250 cm
Jaar: 1964
Materiaal: brons
Opschrift: Pedalus en Icarus Carel Kneulman
Locatie: t.o. Monseigneur de Vetstraat 2

Het verhaal:
In 1964 werd het kunstwerk tentoongesteld in Brussel als onderdeel van twaalf beeldhouders uit Nederland. Een Bredase delegatie slaagde er in het beeld te kopen. De eerste standplaats was op de binnenplaats van het politiebureau aan de Markendaalseweg, maar het bleek dat de bezoekers daar niet zo kunstgericht kwamen kijken. In 1968 werd het verplaatst naar de huidige locatie.
Daedalus zoon van Eupalamus en Alcippe, is een figuur uit de Griekse mythologie. Hij was in Athene een hoog gewaardeerde architect en tevens een uitvinder. Hij werd gezien als de grootste van zijn tijd. Eén van zijn leerlingen, zowaar zijn eigen neef, was echter in staat hem te overtreffen. Uit jaloezie bracht Daedalus hem om het leven. Hij ontvluchtte hierop, samen met zijn jonge zoon Icarus, de stad Athene en trok naar Kreta en kwam daar in dienst van koning Minos.
Koning Minos, in zijn ijdel bestaan, bestond het de goden te verontwaardigen. Deze straften hem door zijn vrouw, koningin Pasiphaë met zinsverbijstering te slaan. In verliefde waanzin wenste ze gemeenschap met een stier te beleven. Daedalus was verantwoordelijk voor de houten namaakkoe die gemeenschap van de koningin met een stier mogelijk maakte. Hij kreeg eveneens van de koning de opdracht om het Labyrint van Knossos te ontwerpen, waar de Minotaurus (het monsterlijke resultaat van die paring) gevangen werd gehouden.
Het verhaal van Daedalus en zijn zoon Icarus, die hij bij Naucrate had verwekt, wordt onder meer beschreven in de Metamorphosen van Ovidius.
Na de bouw van het Labyrinth kwamen hij en Icarus vast te zitten op Kreta vermits Minos hen niet wilde laten vertrekken, omdat hij het geheim van het Labyrint van Knossos kende. Omdat Kreta een eiland is en de havens bewaakt werden, was ontsnappen zo goed als onmogelijk.
Daedalus bouwde echter twee paar enorme vogelvleugels van veren die hij met bijenwas aan houten geraamtes bevestigde. Samen met zijn onbezonnen zoon Icarus waagde hij de oversteek van Kreta naar Athene over de Egeïsche Zee. Hij gaf zijn zoon de raad niet te hoog te vliegen, niet te dicht bij de zon, maar ook niet te laag, omwille van het water dat de veren nat zou maken.
De roekeloze jongeling echter sloeg zijn raad in de wind en vloog hoger en hoger. Daardoor ging de bijenwas smelten en vielen de vleugels uiteen. Hij stortte in zee. Daedalus zag zijn zoon verzwolgen worden door de golven.
Vandaar dat dit gedeelte van de Egeïsche zee de Ikarische Zee wordt genoemd.

Monseigneur de Vetstraat 2 a wp

Naam: Driehoek
Omschrijving: gelijkbenige driehoeks figuur
Kunstenaar: Cyril Lixenberg – RKD
Afmeting (hxbxd): 200 x 250 x 250 cm
Jaar: 1988
Materiaal: ijzer
Locatie: t.o. Monseigneur de Vetstraat 2

Het verhaal:
Deze driehoek lijkt afhankelijk van de invalshoek gesloten, maar zoals op de foto zichtbaar is de driehoek toch echt open op een hoekpunt. Kunstenaar Cyril Lixenberg gebruikt vaak de geometrische basisfiguren driehoek, cirkel en vierkant in zijn oeuvre. Bij de opening van buurthuis de Poelewei werd het kunstwerk onthuld en werd het symboliek toegelicht. Lixenberg maakte het werk als teken van openheid naar de hele wijk. De open zijde van de gekantelde en deels uitgevouwen driehoek moet die openheid symboliseren. De vorm als contrast creëert evenwicht, spanning, ruimte en nieuwe waarden van continuïteit. De ideeën die in een object zitten, worden onderling verbonden en daarmee deel van het geheel.
Lixenberg snijdt zijn vormen uit plat staal en begint vervolgens te vouwen. Zijn werkwijze is het best te vergelijken met die van een Origami-kunstenaar, maar anders dan bij de Japanse vouwkunst werkt hij met staal in plaats van met papier. Lixenberg ontkent de hardheid van het materiaal. Hij doet alsof het met het grootste gemak naar zijn hand is te zetten. Ook de kleur draagt bij aan het vervreemdingseffect dat deze Driehoek oproept. Het heldere blauw is als de kleur van de lucht of water. Alsof een stukje van de aarde is uitgewist. Het accent komt daardoor meer te liggen op de vorm eromheen: de tegenvorm. Evenals de Driehoek zelf wijzigt die als het gezichtspunt wijzigt.

Naam: Nillmij gevelsteen
Omschrijving: 6 geveltegels
Kunstenaar: Mans Meijer – RKD
Hoogte/breedte: 45 cm
Jaar: 1955-1956
Materiaal: terra cotta
Locatie: St. Ignatiusstraat 75 t/m 135 N51 35.461 E4 47.780

Het verhaal:
Deze tegels bevinden zich boven de toegangsdeuren van 6 appartementen complexen in de St. Ignatiusstraat. De tegels zijn allemaal verschillend, maar ze vertonen allen 3 figuurtjes van een olfant, een kind en een huisje.
Zoals op een van de foto’s te zien is één van de tegels gebroken.
Nillmij was een maatschappij die in diverse plaatsen in onroerend goed financierde. In veel gebouwen liet de onderneming een ‘handtekening’ achter. In Breda is deze handtekening te vinden op: de Brugflat, de muren van Vredenbergh aan de zijde van de Claudius Prinsenlaan en de flats in de St. Ignatuisstraat.
De kunstenaar legde zich toe op boetseren en werkte vooral in figuratieve stijl. Waarschijnlijk kreeg hij de NILLMIJ-opdrachten vanwege een familierelatie met een van de leden van de directie.
Dergelijke gevelstenen zijn ook te zien bij de appartementen aan de Boeimeerlaan.
Bron Beelden uit Breda.

Omschrijving: 2 molentjes
Hoogte: ca. 2,5 meter
Materiaal: corten staal
Locatie: Teteringsedijk 38

Het verhaal:
Particuliere kunstbeelden in voortuinen van huizen is redelijk zeldzaam. Dit huis bezit 2 molentjes in corten staal.

Wilheminasingel 33 a wp

Omschrijving: beeld van balletdanseresje
Hoogte: ca. 50 cm
Jaar: 1996
Materiaal: brons
Locatie: Florijncollege, entree, Wilheminasingel 33 N51 35.423 E4 47.359

Het verhaal:
Het Florijncollege is gehuisvest in het voormalige Sint-Ignatiusziekenhuis uit 1923. Na de verhuizing van het monumentale ziekenhuis in 1991 werd het gebouw verbouwd en gerenoveerd door de bouwcombinatie De Baronie Heijmans en Wilma. Alleen de voorbouw van het voormalige Ignatius Ziekenhuis is bewaard gebleven. Het betrof drie vierkante paviljoens met daartussen lagere vleugels. Het middenpaviljoen is neobarok. Het middenpaviljoen ademt nog steeds een ziekenhuissfeer.
Dit kunstvoorwerp is na de oplevering geschonken door de bouwcombinatie.
Wilheminasingel 33 b wp

Omschrijving: abstract beeld van dier
Hoogte: ca. 30 cm
Jaar: 1996
Materiaal: natuursteen
Locatie: Florijncollege, entree, Wilheminasingel 33 N51 35.423 E4 47.359

Het verhaal:
Het Florijncollege is gehuisvest in het voormalige Sint-Ignatiusziekenhuis uit 1923. Na de verhuizing van het monumentale ziekenhuis in 1991 werd het gebouw verbouwd en gerenoveerd door de bouwcombinatie De Baronie Heijmans en Wilma. Alleen de voorbouw van het voormalige Ignatius Ziekenhuis is bewaard gebleven. Het betrof drie vierkante paviljoens met daartussen lagere vleugels. Het middenpaviljoen is neobarok. Het middenpaviljoen ademt nog steeds een ziekenhuissfeer.

Wilheminasingel 33 c wp

Omschrijving: bronzen takken met bladeren
Hoogte: ca. 50 cm
Inscriptie: Florijn
Materiaal: brons
Locatie: Florijncollege, hal 1e verdieping, Wilheminasingel 33 N51 35.423 E4 47.359

Het verhaal:
Het Florijncollege is gehuisvest in het voormalige Sint-Ignatiusziekenhuis uit 1923. Na de verhuizing van het monumentale ziekenhuis in 1991 werd het gebouw verbouwd en gerenoveerd door de bouwcombinatie De Baronie Heijmans en Wilma. Alleen de voorbouw van het voormalige Ignatius Ziekenhuis is bewaard gebleven. Het betrof drie vierkante paviljoens met daartussen lagere vleugels. Het middenpaviljoen is neobarok. Het middenpaviljoen ademt nog steeds een ziekenhuissfeer.
Links van het voorwerp is een bord aangebracht met de namen van 10 collega’s met een datum vermelding. Rechts van het voorwerp is een bord aangebracht met de namen van 10 studenten met een datum vermelding.

Wilheminasingel 33 d1 wpWilheminasingel 33 d2 wp

Omschrijving: gevelbeeld
Hoogte: ca.
Jaar:
Materiaal:
Locatie: Florijncollege, voorgevel, Wilheminasingel 33 N51 35.423 E4 47.359

Het verhaal:
Het voormalig Sint-Ignatiusziekenhuis is gebouwd in 1922-1923 naar ontwerp van J.W. Oomen voor de zusters Franciscanessen van de Haagdijk. In 1991 is het gebouw gerenoveerd. Alleen de voorbouw van het voormalige Ignatius Ziekenhuis is bewaard gebleven. Het betrof drie vierkante paviljoens met daartussen lagere vleugels. Het middenpaviljoen is neobarok en bevat diverse gevelstenen en tegels.
Aan de voorgevel zien we onder andere een beeld van Ignatius van Loyola. Hij was een Spaans geestelijke, bekend door zijn geschrift Geestelijke Oefeningen en daaropvolgend, in 1539, zijn leeuwendeel in de oprichting van de Sociëteit van Jezus (de jezuïeten) te Rome; hij werd er de eerste generaal van.
Hij was de zoon van een Spaanse edelman. In zijn jonge jaren schijnt hij een losbandig leven te hebben geleid, maar tijdens zijn diensttijd in het Spaanse leger kwam er in 1521 een ommekeer tijdens de Franse belegering van Pamplona, toen een kanonskogel tussen zijn benen door schoot, die zijn beide benen verwondde. Tijdens zijn ziekbed ontdekte hij verschillende bewegingen in zijn ziel, al naar gelang de aard van de verschillende soorten literatuur die hij las. Dit was het begin van wat hij later, in zijn geestelijke oefeningen, de onderscheiding der geesten noemde. Na zijn herstel ondernam hij in 1534 met zes anderen vanuit Parijs een pelgrimsreis naar Palestina. Loyola werd in 1537 te Venetië tot priester gewijd. Hij overleed in 1556 en ligt in Rome begraven in de jezuïetenkerk Gesù.
In Loyola, in Spaans Baskenland, zijn geboorteplek, werd een klooster en een kerk gebouwd, gewijd aan Ignatius, waarnaar bedevaarten worden ondernomen.

Omschrijving: gevelstenen
Hoogte: ca.
Jaar:
Materiaal:
Locatie: Florijncollege, voorgevel, Wilheminasingel 33 N51 35.423 E4 47.359

Het verhaal:
Het voormalig Sint-Ignatiusziekenhuis is gebouwd in 1922-1923 naar ontwerp van J.W. Oomen voor de zusters Franciscanessen van de Haagdijk. In 1991 is het gebouw gerenoveerd. Alleen de voorbouw van het voormalige Ignatius Ziekenhuis is bewaard gebleven. Het betrof drie vierkante paviljoens met daartussen lagere vleugels. Het middenpaviljoen is neobarok en bevat diverse gevelstenen, tegels en wapenschilden; onder andere van Pax Christi.

Advertenties

2 reacties op Brabantpark

  1. Pingback: Het grootste kunstwerk van Breda | Kunst en beelden in Breda c.a.

  2. Pingback: Reliëfstenen Boeimeerlaan | Kunst en beelden in Breda c.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s